Compostela Solidaria

Despois de que a Vicepresidenta do Goberno, declarara que o executivo ten a intención de avanzar na laicidad do Estado, o diario Público, ven de facer unha proposta dos DEZ MANDAMIENTOS DO ESTADO LAICO. Estes serían:

I. Educarás en igualdade
II. Non sermonearás fora do púlpito
III. Non impondrás os teus símbolos ao Estado
IV. Non misturarás a gloria terrenal e celestial
V. Non acapararás as fiestas do calendario
VI. Non invadirás instituciones públicas
VII. Coidarás o teu propio patrimonio
VIII. Acatarás a lei de datos
IX. Non utilizarás os medios públicos
X. Te autofinanciarás

E sobre esto último, estamos na campaña do IRPF, e xa sabemos todos e todas na casilla onde riscar.

Compartir

Tamén chega a este blog a cibercampaña promovida contra a inxerencia la igrexa na sanidade pública madrileña. Lánzase esta campaña para encher o correo dos responsables da sanidade madrileña de mensaxes en contra da introducción de sacerdotes e personal relixioso nos comités de ética dos hospitais públicos de Madrid. Para participar podes encher o formulario, introducindo o teu email e o mail dun amigo para difundir a campaña. Así enviarse automáticamente un mail aos responsables da sanidade madrileña protestando en contra da inxerencia relixiosa nas decisións médicas, ademáis de informar da campaña a un amigo.

Se queres difundir a campaña no teu blog entra no Observatori de Ciberpólítica de Joselito, impulsor da iniciativa.

Compartir

Inda non salgo do meu asombro, cando hoxe escoitei e leín que os capelláns formarán parte dos comités de ética dos hospitais públicos madrileños. É coñecido o meu agnosticismo militante, e fai dúas semáns na promesa do novo goberno a presenza do crucifixo (no ano 2008) na mesa xa me resultou chocante, porque supoñemos que estamos nu estado non confesional. Despois duns anos nos que a Igrexa parecía nun segundo plano político, nestes últimos tempos parece recobarar o poder que durante moito séculos tivo na nosa sociedade.

Nunca entendín que houbese capelláns castrenses, capelláns en hospitales públicos, que nas inauguracións un cura bote a boa sorte cun pouco de auga ou que das arcas do Estado salgan millóns de euros para sufragar unha soa crenza relixiosa. Son dos que pensa que unha das razóns de que España non sexa un dous países máis adiantados é o noso asoballamento a relixión católica e a maneira que durante séculos castrou a capacidade de progreso da sociedade. Noto a igrexa de novo envalentonada, cos bispos na rúa, adoptando claramente una posición electoral… e non é soamente unha sensación dunha persoa que non usa a relixión e unha sensaciónn compartida por unha parte da poboación.

Pero, para cándo unha real separación da Igrexa Católica e o Estado??. Eu casi xa perdín a esperanza, levamos 30 anos de democracia, dos cales 18 foron por gobernos do PSOE, e aínda estamos así.

E agora, grazas ao goberno da lideresa liberal, os curas poden opinar sobre temas como por exemplo os coidados paliativos dos enfermos. E qué vai a opinar o mesmo que o Arzobispo Emérito de Pamplona. Ante a deterioro denunciado por diferentes instancias da sanidade pública madrileña, o mellor é meter a un cura en lugar dun profesional. E sobre os cuidados paliativos e a Igrexa, non podo máis que estar de acordo con Elena Valenciano, cando no seu blog escribiu  “estoy dispuesta a que renunciemos a los cuidados paliativos antes de morir con la condición de resucitar al tercer día”

Por esto e por moitas cousaa risquemos a casilla de FINS SOCIAIS no IRPF de este ano, porque así podemos facer máis.

Compartir

Cando xa está rematando este venres de paixón, non podo evitar facerme eco das palabras do arcebispo emérito de Pamplona, Fernando Sebastián. Por certo soamente un inciso, descoñecía a existencia da figura de “eméritos” na igrexa e tampouco sei qué facía este señor dando un sermón en Valladolid. Pois este señor coa excusa de dar o Sermón das Sete Palabras lanzou unha soflama contra a eutanasia e os cuidados paliativos da seguinte forma:”Jesús no tuvo cuidados paliativos pero su muerte fue absolutamente digna porque la miró cara a cara, con confianza, porque la aceptó con amor, porque la vivió descansando en los brazos del Padre Celestial (sic)”. O podedes escoitar no seguinte enlace da Cadena SER.

Eu ata este momento pensaba que Cristo fora executado na cruz e creo recordar que dignidade si, pero unhas horas antes lle pideu ao seu pai que “aparta de min este cáliz“.

Pois nada voltaremos a parir con dolor, a epidural será considerada pecado. Pero cando este señor teña un dolor de muelas en lugar de ir ao dentista e que lle poña unha anestesia o pode afrontar con dignidade, mirando cara a cara á caries que lle está jodiendo.

Penso que o que necesita urxentemente cuidados paliativos e esta igrexa carca e retrógada que coa que nos toca convivir. Estou a plantexarme seriamente a miña apostasía, cousa que ata agora non fixen por vagancia (meu deus, outro pecado) e por olvido.

Por certo o martes teño que ir ao dentista e vou a pecar de novo porque vou a suplicar que me poñan anestesia, non son capaz de asumir dignamente unha endodoncia.

Compartir